Wierzcie lub nie, ale wreszcie postanowiłam coś napisać Jako, że etap szkolny konkursu kuratoryjnego z fizyki już dziś napisałam (jak dobrze pójdzie to może w poniedziałek dowiem się czy zawaliłam go całkowicie, czy tylko trochę xD) i przede mną jeszcze tylko konkurs z angielskiego, biologi i chemii – w takiej kolejności i to zaraz po sobie od poniedziałku do środy (ja to mam jednak życie) – myślę, iż mogę dzisiaj jedno tłumaczenie wstawić zwłaszcza, że w końcu z angielskiego, nie? xD

Czasu mam niewiele, więc rozgadywać się nie będę, wszak do trzech konkursów uczyć się trzeba i w dodatku dobrze by było w którymś dostać się dalej choćby po to by utrzeć nosa chemikowi, który stwierdził, że w takim układzie z niczego nie mam szans (dobra motywacja ^^). W każdym razie Chrno Crusade oglądałam już bardzo dawno temu, a “Sayonara solitaire” jest endingiem tegoż anime. Nie muszę chyba mówić, że uwielbiam tę piosenkę, a fakt, że akurat teraz ją tłumaczyłam jest skutkiem tego, iż dorwałam się niedawno podkładu (jak ja uwielbiam sobie śpiewać takie nastrojowe piosenki).

Simoun jest yuri czy tez może shoujo-ai (postanowiłam nie wnikać), które powstało w 2006 roku za sprawą Studia DEEN, które ma “na sumieniu” takie dzieła jak Gravitation, Furuba, Full Moon wo Sagashite czy Vampire Knight, oto czego dowiedziałam się czytając jedną z recenzji i na tym też moja wiedza o tym tytule się kończy. Dlaczego? Możliwe, że za sprawą gatunku, do którego przynależy, a który to z zasady mnie odstrasza.

Nie mniej jednak, utwór, który prezentuje jest z całą pewnością piękny i na szczęście z wyjątkiem pojawienia się w endingu nie ma nic wspólnego ^^ Tekst nie ma w sobie nic nawiązującego do yuri czy shoujo-ai.

Anime jak już wspomniałam, nigdy nie widziałam na oczy, a piosenkę znalazłam przypadkiem

Wszystko zaczęło się od mojego uwielbienia do zespołu Savage Genius, które to z kolei rozpoczęło się od utworu “Forever” użytego jako opening Elementar Gerad. Po raz kolejny na ów zespół natknęłam się w anime Pandora Hearts tym razem w endingu “Maze”, po pewnym czasie pojawił się nowy ed tym razem z utworem “Watashi wo Mitsukete” także stworzonym przez SG i pewnie nic, by się nie stało gdybym nie natknęła się na singiel 2 endingu, gdzie to zachwyciła mnie piosenka “Kizuna” i tak poświęciłam się szukaniu jej angielskiego tłumaczenia, nie znalazłam takowego, ale trafiłam na “Tori no Uta” i zakochałam się w tej piosence ^^

Kiedy byłam na plaży nie mogłam się powstrzymać, żeby tego nie narysować, a kiedy wreszcie postanowiłam napisać notkę na blogu po prostu musiałam użyć powyższego zdjęcia

Tak wróciłam, właściwie to już w niedziele, ale tak jakoś brakło mi czasu i ochoty żeby coś napisać. W jednym z gdańskich empików dopadłam 16 tom FMA (szkoda, że pozostałych nie mam xD) i 2 tom Marsa (od tego czasu dręczę tatę, żeby mi resztę tomów tej mangi zamówił ), dzięki temu podróż uznałam za świetną xD

Nie wiem natomiast co będzie dalej z blogiem, już pomijam fakt, że coraz bardziej leniwa jestem i w dodatku szkoła niedługo, ale strasznie tu się pusto zrobiło, czasem jeszcze ktoś wszedł, ponarzekał w komentarzach i jakoś się życie toczyło, a teraz nudy… Chociaż może gdybym pisała częściej to by ktoś od czasu do czasu zajrzał

Eh… no dobra koniec użalania się nad sobą, nie wiem co będzie z blogiem dalej, na pewno go nie usunę, natomiast nie wiem jak będzie z pisaniem, ale spokojnie będzie dobrze

Niesamowicie chciałabym natomiast żeby ktoś sprawdził mi to opowiadanko, bo zaczynam już drugi podrozdział pisać i chcę wiedzieć w czym się powinnam poprawić

Kontynuacja genialnego anime, czy lepsza, czy też gorsza, zdania na ten temat są podzielone, jednak z całą pewnością, pod względem muzyki Code Geass: Hangyaku no Lelouch R2 nie przegrywa ze swoim poprzednikiem.

Piosenka jest w podobnym stylu co poprzednia tłumaczona przeze mnie, możliwe, ze nie spodoba się każdemu, ale niektórzy będą nią zachwyceni. Co do tłumaczenia, nie jestem go na 100% pewna, ale w sumie wyszło aż dziwnie sensowne więc może nie jest tak źle.

Jeśli wszystko poszło po naszej myśli jestem teraz w Gdańsku, a ta notka dodała się automatycznie, tak więc nie przedłużając, przejdźmy do utworku.

Powyższy obrazek skojarzył mi się z moją podróżą (wyjeżdżam jutro), gdyż nad morze także się wybieram xD

Ponieważ piszę stosunkowo rzadko (za co przepraszam) pewnie mój tygodniowy wyjazd nikogo nie zasmuci.

W każdym razie planuje odwiedzić Gdańsk i Poznań, a także kilka mniejszych miejscowości (jedziemy tam gdzie coś może zainteresować moich braci – 8 lat), więc przez minimum 5 dni będę nieobecna.

Jak dobrze pójdzie możliwe, że zacznę ten drugi podrozdział opowiadania, ale pewnie i tak skończę go najprędzej za miesiąc.

Jeśli mi się uda może też podczas mojej nieobecności wstawi się jakieś tłumaczonko

No to do “zobaczenia” za tydzień

Tak, wiem, możecie mnie zastrzelić (lecz wtedy nie dowiecie się jaki jest ciąg dalszy opowieści więc nie radze xD), powinnam była napisać ten podrozdział już dawno i od razu go wstawić, ale… no właśnie jest jedno ale, czy wolicie bardzo niedopracowany, byle jak napisany tekst, czy raczej coś z wyższej półki? POstawiłam na to, ze chyba jednak to drugie i poświęciłam swemu “dziełu” znacznie więcej czasu niż pierwotnie zamierzałam, pokonując przy okazji liczne przeciwności losu jak np. obowiązek koszenia trawnika, sprzątania w domu, zmywania naczyń, opieki nad młodszym rodzeństwem, nauki chemi na konkurs (na wakacjach z polecenia nauczyciela) etc.

Cierpiałam też niestety na brak weny twórczej, tak więc napisanie czegokolwiek było dla mnie niemożliwe,  atym bardziej jeśli to miało spełnić moje oczekiwania.

Od razu powiem, ze i tak nie spełnił, ale był dość dobry bym odważyła sie go pokazać publicznie

Anime Code Geass: Hangyaku no Lelouch jest tytułem znanym, choć nie tak jak Death Note, a szkoda bo niczym słynnemu “Notesowi śmierci” nie ustępuje, ani obsadą, ani grafiką, ani fabułą, a już z całą pewnością nie oprawą dźwiękową, bo co jak co, ale ona twórcom genialnie wyszła.

Pod wieloma względami anime to przypomina DN między innymi można dostrzec wyraźne podobieństwa między głównymi bohaterami. Ale nie o anime chciałam rozmawiać, lecz o jednej z piosenek, którymi postanowiono umilić nam spektakl.

Tak więc przed państwem Hitomi Kuroishi w piosence “Stories”

Jak już wspomniałam czas zacząć opowiadanie.  Pierwszy podrozdział Pierwszego rozdziału ^^ jest aktualnie w przeróbce, więc nie licznie, że szybko go wstawię, nastawiajcie się tak na środę może czwartek.

Kawaii! To było pierwsze co pomyślałam, gdy po raz pierwszy ujrzałam powyższy obrazek. Znalazłam go kiedyś chyba na jakimś blogu, niestety właśnie tego nie mogę sobie przypomnieć.

Ale nie o obrazku chciałam pisać. Jak pewnie zauważył co bystrzejszy obserwator na blogu zaszły ogromne zmiany. Zmieniły się m.in. logo, motyw, a także udało mi się zmusić alice i amoniaczka do napisania notek

Ekhem. Po “drobnych”, właściwie jeszcze nie do końca rozwiązanych problemach z klawiaturą, ponownie “namówiona” przez Melisę, powracam z próbką owej mojej twórczości  ;)

Niestety, do skanera dostępu nie mam, więc są to zdjęcia moich rysunków, Louise z ZnT i ta parka to nawet robione aparatem z mojego poprzedniego telefonu (który spotkał smutny i dość oryginalny koniec).